Sankcja kredytu darmowego a BNP Paribas

Kredyt na auto to kredyt konsumencki

Jedna ze spraw, które wygraliśmy z BNP Paribas (sygn. IV Ca 719/23), dotyczyła umowy kredytu samochodowego z czerwca 2018 r. na 46 000 zł. To ważne, bo kredyt samochodowy bywa mylnie uznawany za produkt spoza ustawy o kredycie konsumenckim.

Rozstrzyga status kredytobiorcy w chwili zawarcia umowy, a nie przeznaczenie pieniędzy. Jeżeli kredyt zaciągnęła osoba fizyczna poza działalnością gospodarczą, na kwotę nie wyższą niż 255 550 zł, stosuje się ustawę razem z sankcją z art. 45. Auto kupione na firmę - nawet jeśli służy głównie prywatnie - jest poza jej zakresem.

Przy kredytach samochodowych do kapitału bywa doliczana nie tylko prowizja przygotowawcza, ale też ubezpieczenie pojazdu albo ubezpieczenie spłaty. Każda z tych pozycji, jeżeli trafi do całkowitej kwoty kredytu zamiast do jego kosztu, zniekształca RRSO w ten sam sposób.

Definicje, których umowa nie wyjaśnia

Sąd Okręgowy w Katowicach uznał, że umowa zawierała poważne błędy i braki informacyjne w zakresie jasnych definicji elementów składowych kredytu oraz sposobu obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania.

Ten zarzut brzmi technicznie, ale opisuje realny problem. Ustawa posługuje się trzema pojęciami, które łatwo pomylić:

• całkowita kwota kredytu (art. 5 pkt 7) to środki oddane konsumentowi do dyspozycji, bez kredytowanych kosztów;
• całkowity koszt kredytu (art. 5 pkt 6) to wszystko, co konsument płaci ponad kapitał;
• całkowita kwota do zapłaty (art. 5 pkt 8) to suma dwóch poprzednich.

Jeżeli umowa używa tych pojęć niekonsekwentnie albo wypełnia je wartościami, które się nie sumują, konsument nie jest w stanie ustalić, ile kredyt naprawdę kosztuje. Bank obciążył kredytobiorcę prowizją przygotowawczą w kwocie 920 zł i odsetkami w kwocie 12 358,59 zł, windując całkowitą kwotę do zapłaty do 50 278,59 zł.

Warunki zwrotu kosztów przy wcześniejszej spłacie

Drugi uwzględniony zarzut jest w tych sprawach rzadko podnoszony, a wart uwagi. Umowa nie określała precyzyjnie terminów i warunków zwrotu kosztów w razie spłaty kredytu przed terminem.

To odrębny obowiązek informacyjny. Prawo do proporcjonalnej obniżki kosztów przy wcześniejszej spłacie przysługuje konsumentowi z mocy art. 49 ustawy. Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 11 września 2019 r. w sprawie C-383/18 (Lexitor), przesądzając, że obniżka obejmuje wszystkie koszty kredytu, a nie tylko te zależne od okresu kredytowania. Niezależnie od tego umowa musi opisywać, jak bank to rozliczy: w jakim terminie, według jakiej metody i które koszty obejmie.

Brak takiego opisu jest naruszeniem obowiązku informacyjnego, nawet jeśli bank ostatecznie rozliczył się prawidłowo.

Wcześniejsza spłata a sankcja: dwie różne instytucje

Klienci często pytają, czy skoro bank zwrócił im część kosztów po wcześniejszej spłacie, sprawa jest zamknięta. Nie jest, ale wymaga uwagi w dwóch punktach.

Zwrot z art. 49 obejmuje proporcjonalną część kosztów przypadającą na okres, o który skrócono kredytowanie. Sankcja z art. 45 pozbawia bank wszystkich kosztów, od początku obowiązywania umowy. Zakresy są różne i jedna instytucja nie wyklucza drugiej. Otrzymany zwrot trzeba jedynie uwzględnić przy wyliczeniu roszczenia, żeby nie żądać dwa razy tego samego.

Znacznie ważniejszy jest termin. Oświadczenie o skorzystaniu z sankcji składa się w ciągu roku od wykonania umowy (art. 45 ust. 5), a wcześniejsza spłata jest właśnie wykonaniem umowy. Termin jest zawity, więc po jego upływie uprawnienie wygasa bezpowrotnie. Jeżeli spłaciłeś kredyt samochodowy przed terminem, sprawdź datę: to pierwsza rzecz, którą weryfikujemy w analizie.

Kiedy kwota jest zbyt niska, żeby proces się opłacał

Ta sprawa zakończyła się zasądzeniem 12 927,67 zł. To jedna z niższych kwot wśród opublikowanych przez nas spraw, obok rozstrzygnięć na 6 716,49 zł (dawny Getin Noble Bank) i 7 298,40 zł (Alior Bank), więc dobry punkt odniesienia dla oceny opłacalności.

Sprawę warto prowadzić, gdy suma kosztów już pobranych i odsetek, których nie zapłacisz w przyszłości, wyraźnie przewyższa nakład czasu i ryzyko procesowe. Przy kapitale poniżej 25 000 zł zwykle tak nie jest i mówimy o tym wprost w odpowiedzi na analizę. Nie prowadzimy spraw, które naszym zdaniem nie mają sensu ekonomicznego, także dlatego, że przy takich kwotach postępowanie potrafi trwać dłużej, niż korzyść jest warta.

Postępowanie w tej sprawie trwało 755 dni, a sąd pierwszej instancji powództwo oddalił. Wygrana zapadła dopiero w apelacji.

Orientacyjny rachunek zrobisz sam w kalkulatorze, a dokładny przygotujemy bezpłatnie po otrzymaniu umowy.

Umowa z BGŻ BNP Paribas: kogo pozywać

Umowy zawarte przed połączeniem banków noszą nazwę BGŻ BNP Paribas S.A. albo Bank BGŻ BNP Paribas S.A. Następcą prawnym jest BNP Paribas Bank Polska S.A. i to przeciwko tej spółce kieruje się roszczenie.

Połączenie nie zmienia treści umowy ani nie wygasza roszczeń konsumenta: przechodzą one na spółkę przejmującą razem z całym portfelem. Publikowany przez nas wyrok zapadł właśnie w sprawie umowy zawartej jeszcze pod dawną nazwą, więc stara nazwa na dokumencie niczego nie przekreśla.

Warto odróżnić dwie sytuacje, bo prowadzą do różnych wniosków procesowych. Tutaj doszło do połączenia spółek, więc następca odpowiada za cały przejęty portfel. Inaczej było przy VeloBanku, który przejął wybraną część portfela Getin Noble Banku w przymusowej restrukturyzacji, a reszta zobowiązań została w banku restrukturyzowanym. Zestawienie wszystkich instytucji, przeciwko którym mamy prawomocne wyroki, znajdziesz na stronie jakie banki.